Een Travellerspoint blog

Grand Canyon

overcast 39 °C

The great Grand Canyon 

Hier valt zoveel over te vertellen dat ik dit verslag pas na onze reis (of op het vliegtuig) ga typen om vroegtijdige slijtage van mijn rechterwijsvinger te voorkomen. Maar zoals jullie kunnen lezen: we zijn er niet ingevallen :)

Xxx

Bij deze:

Grand Canyon

’s Morgens keivroeg opgestaan want er stond een enorm drukke (leuk druk welteverstaan) dag voor de deur: Grand Canyon, here we come!
Om half 7 kwamen ze ons halen, maar niet voordat we snel op de kamer even het ontbijt hadden benuttigd en ons volledig hadden klaargemaakt. Ons nog even snel insmeren terwijl we buiten in het zonnetje aan het wachten waren op het busje.
En dan: instappen en wegwezen maar! Allez, toch praktisch. Eerst nog een uurtje rondrijden om de andere mensen op te halen. Achterin zaten we op ons gemak en het dichtst bij de voorraad fris water.

Een korte tussenstop bij de luchthaven om ons te laten wegen en papieren in te vullen. Het was vrij verontrustend toen we een blad moesten ondertekenen waar op stond dat ze nergens aansprakelijk voor waren: ongevallen, doodvallen, neerstorten,… en wie ze moesten bellen moest zoiets gebeuren… Met een klein hartje het thuisstation opgeschreven.

Een filmpje met veiligheidsvoorschriften bracht enkele beelden naar boven die enkel in horrorfilms en nachtmerries voorkomen (of toch niet?): onthoofdingen, armen die wegvliegen (ECHT gebeurd in E.R.!!!) en crashes…
Mijn hartje werd kleiner en kleiner ;).

Onderweg vertelde de gids “Cowboy Bill” verhalen die echt (maar dan ook echt ;) ) gebeurd waren en verdreef zo de verveling. Als zelfs het verhaal wat ‘vervelend’ werd, had ik nog steeds mijn boek van 657p. om de tijd sneller te doen gaan, of het fantastische uitzicht!
Even een tussenstop (lees: plasstop) in Boulder City. Niet veel te zien. Dit omdat er ook niet te veel te doen is. Of mag. Daarom hebben ze net buiten de grenzen een casino gezet.

Of even vanaf het begin:

Boulder City was oorspronkelijk gebouwd om de bouwers van de Hooverdam (oorspronkelijke naam: Boulder Dam) te huisvesten. Het was dus ook geen stad die bedoeld was om plezier te hebben en werd een “Federal Company Town” genoemd: geen hoeren, gokken, plezier maken,…
Dus was er een slimmerik die vlak buiten de grenzen van Boulder City (schijnbaar in de middle of nowhere) het casino “Hacienda” had neergezet, waar dus al die mensen konden gaan doen wat ze in hun stadje niet mochten.

Na deze korte tussenstop waarop we veel bijleerden ;), toch maar even verderrijden naar de Hooverdam. Of beter gezegd: naar de brug waarop we zicht hadden op de Hooverdam.
Eerst een wandelingetje (lees: TRAPPEN) naar boven om dan verschillende tussenstops tegen te komen met een minimum aan schaduw en veel borden met informatie (waar we geen tijd voor hadden om ze te lezen!) en dan naar het midden van de brug. Prachtig zicht, maar zo verschrikkelijk warm!!! Lang leve de airco in de bus!

Dan weer een hele tijd rijden tot we door Joshua Tree Forest kwamen en stilletjesaan dichter bij de Grand Canyon.

Jihaa! Aangekomen op een stoffige parking merkten we al snel dat we ons niet echt IN, AAN, BOVEN, OVER, TUSSEN of zelfs maar IN DE BUURT VAN de Grand Canyon bevonden. Een gezellige ranch: “West Canyon Ranch” was de basis waar alles en iedereen van vertrok.
Leuke tipi’s en cowboy-hutjes om in te verblijven (wat wij gelukkig niet deden!!!), souvenirwinkeltjes volledig in de stijl van het wilde westen en zelfs een opgehangen pop. Enkel dat laatste gaf mij eerder het idee dat we op een nagemaakte ranch zaten, dan een ECHTE authentieke ranch. Maar we gaan niet moeilijk doen.

Binnengekomen in het hoofdgebouw van de ranch (eet-drink-verzamelruimte) was het pure nostalgie voor mij. Het rook er verschrikkelijk hard naar het “Wilde Westen” van Port Aventura. Ik kon er niet genoeg van krijgen :). Miste enkel de rollercoasters…
Op tafel stond al een middagmaal voor andere toeristen klaar en ik had het terechte vermoeden dat dit ook was wat ons voorgeschoteld zou worden: gekookte maïskolf, ribbetjes met veel saus (baby-pork), druifjes en bonen in bruin saus.

We werden verdeeld in 3 groepen (waarvan wij natuurlijk in de laatste zaten). Terwijl de groepen (ook van andere toeristen) een voor een in de wagen werden geladen, genoten wij van het zonnetje en een frisse “Mountain Dew”.
Eindelijk aan ons: hup de wagen op. Een gezellig ritje naar de landingsplaats van de helikopters. Ondertussen begonnen de wolken stilletjes aan onze richting uit te komen. Op die moment toch wel een welkome verkoeling.

Na de rit achter een stinkende cowboy kwamen we dan eindelijk aan. Er landde net een helikopter, en mijn hart ging enorm te keer. Dit werd niet beter toen ik van dichtbij zag hoe klein hij eigenlijk wel was.
Al snel moesten we een reddingsvest aandoen en plaatsnemen in de helikopter. Spijtig genoeg hadden zowel Ken als ik de slechtste plaatsen: achteraan in het midden. In totaal zaten we met 7 personen in de helikopter: 3 vooraan, 4 achteraan.

Opstijgen was enorm eng, maar eens we even vlogen ging het al veel beter. Ik vond wel dat we vrij lang vlogen om dan maar 10 minuten in en over de Grand Canyon te vliegen. Het waren wel 10 bangelijke minuten! Het is gewoon niet te vatten, zelfs als je daar bent en het met je eigen ogen ziet, hoe enorm groot en impressionant het is.

Blijf het wel nog altijd spijtig vinden dat we niet op de bodem of aan de rand van de Grand Canyon hebben gestaan. Nu lijkt dit alles zo surreëel.

Foutjes bij de organisatie zorgde ervoor dat we vrij lang hebben mogen wachten op een paard en kar waar we effectief op mochten. Natuurlijk hadden wij pas bij de derde groep door dat er een waterkoeler achter een schuurtje stond waar je water kon en mocht pakken.
Terug aangekomen aan het hoofdgebouw kregen we (na alle anderen die wel samen konden eten) ons eten voorgeschoteld. En zoals voorspeld: baby-pork (aantrekkelijk om te eten) en zoals gewoonlijk: enkel de druiven waren te eten… Ken eet alles dus heeft goed gegeten. Ik was blij dat ik nog een pak koekjes bij had in het busje om mijn maag verder te vullen.

Geleidelijk aan werden we terug verzameld aan het busje om onze uitstap af te maken door een bezoek te brengen aan het Joshua Tree Forest. Niet veel meer dan een paar speciale bomen. Even leuk als tussenstop om de benen te strekken. Meer vond ik er niet echt aan. Ondertussen begon het ook een beetje te miezeren.

Verschrikkelijk moe aan het worden en in de bus wat wegdommelen. Een korte plaspauze in een plaatsje in het midden van nergens met een souvenirwinkeltje en nog het leukste: Babywoestijnschildpadjes :D. Ik had weer een reden om wakker te worden! (Ken ook, want hij had een ijsje gegeten, de Snoeperd.)

Veel te laat in het hotel aangekomen, nog snel voor onze avond gegeten en dan voldaan in ons bedje gekropen.

Geplaatst door Bride 15:10 Gearchiveerd in Verenigde Staten Reacties (0)

Donderen

semi-overcast 37 °C

Donderdag

We zijn vandaag niet ver weggeweest want we wilden er geen te zware dag van maken. Morgen wachtte de grand Canyon tenslotte op ons. 

Dus na een ontbijtje in de Red White & Blue, ons klaargemaakt om een bezoek te brengen aan de tweede tentoonstelling die ons hotel voor ons in petto heeft:"bodies". 

Een zeer leerrijke , confronterende en verbazingwekkende tentoonstelling met echte lijken. Ik vond het deel over babietjes het engste. Daar zag je echte dode baby's in verschillende stadia van hun ontwikkeling in de baarmoeder... Je kon er ook voor kiezen om dit deel over te slaan, maar nieuwsgierigheid nam de bovenhand...

Na bodies ons wat ontspannen op de kamer met tv en boek (is ook meteen de reden waarom ik zo achter sta met het blog) en daarna wat gaan eten in de pizzahut. Ze kennen hier dus blijkbaar nergens een Hawaï... Maar soit.

Na wat gokken en gratis drinken, ons teruggetrokken op de kamer om vroeg in ons bedje te kruipen.

Goodnight!

Geplaatst door Bride 15:09 Gearchiveerd in Verenigde Staten Reacties (0)

Woensdagje

Naar het hoogste punt van de strip

semi-overcast 37 °C

Wednesday... Adam's family

Vandaag de dag begonnen met een ontbijtje op de kamer. Bibi eerst ronddwalen om eten te gaan zoeken terwijl haar man zich verder klaarmaakt.
Koffiekoekjes en een fruitsapje verder, smeerden we ons in om de namiddag aan het zwembad te vertoeven en (hopelijk) een kleurtje te krijgen.

Zalig om in die hitte in het verkoelende water een duik te kunnen nemen... Figuurlijk dan toch, want duiken is strikt verboden in het ondiepe water. We doen graag alsof het water dieper is door op onze knieën te gaan zitten en ons zo voort te bewegen. och ja, zolang het maar zalig is om aan het zwembad te liggen en ons af en toe wat af te koelen.

Na wat zwembad-frietjes en een lading ijsblokjes met wat Pepsi, terug naar de kamer om te douchen en ons in te smeren met wat aftersun. En wat merken we? We zien een beetje kleur!!! Yeah!!!

Ons een beetje opsmukken en dan de monorail naar de stratosphere! Ja dat is dat hoge gebouw aan het einde van de strip met al die grellige attracties. Aangekomen even snel iets gegeten en dan onderweg naar boven. Allez, beginnen aan die "onderweg". Ff ticketjes kopen en nadenken over wat we gaan doen. Ik wist al snel dat die attracties niet voor mij weggelegd waren, maar Ken twijfelde nog. Als Dieter erbij was had hij zeker iets gedaan, maar zo alleen?
Dus hebben we kaartjes gekocht om naar boven te kunnen. Dan lang aanschuiven om door de security (?) te gaan, dan lang aanschuiven om in de lift te kunnen en dan...
Heel veel "EZ" (=Empty Zone) later,  boven aangekomen en amai, dat uitzicht is gewoon Faboeleus! Het duurde ff voordat we de strip hadden gevonden maar toen we hem letterlijk onder onze neus hadden liggen, wisten we niet hoe dat mogelijk was. Prachtig gewoon. 

Daarna nog gewandeld naar de circus circus om ff te gaan kijken of dat indoorpretpark wel de moeite was. Dit zullen we hopelijk een van de dagen ook eens gaan doen. 

Vandaag hebben we tussendoor ook de uitstap naar de Grand Canyon met helikoptervlucht vastgelegd voor vrijdag... Spannend!!!

See ya later alligator!

Geplaatst door Bride 15:06 Gearchiveerd in Verenigde Staten Reacties (0)

Tuesday ...

Yeah!

semi-overcast 39 °C

Dinsdag

Gisteren was het dus dinsdag. Veel geschreven over maandag en ook zelf veel gedaan, dus ik ga serieus mogen typen om alles in te halen.

Ken slaapt de laatste avonden heel slecht, dus weer lang blijven liggen. Gaan ontbijten in de "yogurt in" waar je ook pannekoekjes kan krijgen. Ik nam een Miami Heat : pannekoek met aardbeitjes, banaan,  poedersuiker, chocoladesaus en slagroom. Keilekker!!! Mijn ventje had niet genoeg met zijn Original (enkel nutella) en is nog ff bij Starbucks een broodje gaan halen. Maar dan konden we er weeral ff tegen.

Omdat we graag wat later naar de strip wilden gaan, gingen we eerst nog naar "Titanic, the exhibition". Bij het binnenkomen kregen we elk een "Boardingpass". Daarop stond wie we waren enzo. Op het einde van de tentoonstelling kon je op een muur lezen wie van 1st class, 2nd class, 3rd class en de crew het hadden gehaald en wie niet. Zo konden we ons eigen kaartje gaan checken. Ik ben samen met mijn man en onze 9 kinderen dood. Ken  en zijn schoonbroer ook, maar zijn zus heeft het overleefd.
De hele tentoonstelling raakte me wel... Tussen de overblijfselen stonden ook verhalen te lezen van mensen die eigenlijk niet op de Titanic hadden moeten zijn. Wie ze waren, wat ze deden... Allemaal heel confronterend.

Daarna ons gerief gaan halen en vertrokken naar de monorail. (ook eens oreo's gekocht en gegeten! Jummie!)
Afgestapt aan Harrah's waar we vorige keer aan onze terugkeer waren begonnen. En zo richting:

1) Venetian & Palazzo:
Waarom vermeld ik ze samen? Awel, toen we aan het wandelen waren hadden we niet echt door dat we door 2 hotels aan het wandelen waren. 
Venetian is gewoon prachtig! Zo gezellig met dat water enzo. We zijn doorgewandeld tot aan het san marco plein waar we dan in het Italiaans restaurant "Otto 's" hebben gegeten voor onze avond. Daarna wat verdergewandeld tot aan grote watervallen, fonteinen, plantjes,... Gewoon magnifiek!

2) Wynn & Encore:
Ook weer 2 hotels die ik samen noem. We hebben ze wel volledig apart gezien, maar ze zijn zo gelijkaardig dat je ze wel samen moet vermelden. Wynn was eerder thema bloemen, Encore eerder thema vlinders. Ook beiden erg imposant, al vond ik dat dit eerder in de buitenkant te merken was.

Hierna onderweg naar de monorail aan het convention center Las Vegas, waarop we een keimooi zicht hadden van de verlichte strip.

Onderweg voor Ken nog een Budweiser gekocht van 71 cl(!) en dan op de kamer nog wat typen voor ons blog!

Greetings Xxx

Geplaatst door Bride 14:27 Gearchiveerd in Verenigde Staten Reacties (0)

Monday bussy day

Oh my ...

semi-overcast 39 °C

Wat een dag!

Gisteren hadden we een vrij vermoeiende dag. Veel gedaan, veel gezien... Dus ik zal bij het begin beginnen:

's morgens een ontbijt benuttigd in het "pyramid café" van ons hotel. Vrij duur, dus waren we even aan het twijfelen: voor minder konden we gaan eten in het buffet... Maar aangezien we wat later waren opgestaan was dit geen optie. En nog maar eens koffiekoekjes zagen we ook niet zitten. Dus onze kans maar gewaagd. En al goe, wat een bord met eten! Een groot bord vol: eitjes (mochten kiezen hoe, roerei voor ons dus!) - spek ( konden ook kiezen tussen ham of kalkoen(?), maar niets boven spek met eieren) - geraspte patatjes (heel lekker!) en een mandje met 2 dikke sneden toast (konden zelfs kiezen wat voor brood: bruin of wit)... Amai dat smaakte! Om nog maar te zwijgen van het superlekker fruitsap dat we erbij dronken! Jaja al meteen een stevig begin van de dag... En we hadden het nodig!

Nog even blog gaan updaten met het verslag van de dag ervoor en dan ons gaan insmeren. Op het schema: De Strip! We zouden zo ver mogelijk de strip en zijn (of haar(?)) hotels binnen gaan bewonderen.
Sommige hotels zijn zo "amazing" dat noch woorden, noch foto's kunnen bevatten hoe enorm groot en fantastisch ze zijn, maar ik zal mijn best doen...

Allereerst zijn we te voet gegaan langs de hotels die we al hebben gezien. Tot aan "Cosmopolitan" dus.

1) Cosmopolitan:
Helemaal Ken zijn ding. Hoe vaak hij niet heeft gezegd "hier komen we volgend jaar terug hè!"... *zucht* ja oké, zeker de moeite, heel luxueus allemaal, heel modern, maar ik miste een beetje de warmte dat een hotel toch moet uitstralen. Wat mij voor altijd bijblijft aan dit hotel: als je via boven binnenkomt, kijk je meteen op een enorme luster. Hij is zo groot dat hij over 3 verdiepingen naar beneden hangt én dat je erin kan gaan eten! En veel bling bling natuurlijk! Ken gaat van dit hotel nooit vergeten dat het in het totaal zo'n "chique dinges" was :p.

2) Bellagio:
Wat verder namen we de roltrap aan de zijkant van het hotel "Bellagio". Door lange walkways (zo van die horizontale roltrappen die dus eigenlijk geen trappen zijn) aan de hoofdingang van het hotel gekomen. We doen de deuren open en wat ons meteen opvalt: in de verte is er een oase van groen en licht die ons als gehypnotiseerd aantrekt. Een tuintje aan het einde van de inkomhal met plantjes, fonteintjes, vogeltjes (in kooitjes weliswaar) en zelfs kunstige kinderattracties! (lees: kunst, dus niet om echt op te gaan schat...).
Als we links het gangetje volgen, komen we op een GANG met uitzicht op het fantastische zwembad, waar je blijkbaar in een fontein zwemt enzo... En nog wat verder komen we een chocolatier tegen met de grootste en meest imposante chocoladefontein die ik ooit heb gezien! Het was eigenlijk meer een waterval, maar soit. 
Ondertussen merkten we (vooral Ken eigenlijk) dat meneer zijn sandalen uiteen begonnen te vallen... Dringend op zoek dus naar nieuwe! Maar natuurlijk nog nergens te vinden...
Onvergetelijk: die chocoladefontein (voor madame) en de fonteintjes met bijhorende tuin (vooral voor mijnheer).

3) Caesars Palace:
In 1 woord: MAGNIFIEK! Ken was er wat minder fan van dan ik, maar hij moet wel toegeven dat het groots was! Als je het hotel doorgaat, kom je uiteindelijk aan winkelstraten In het hotel! Ook weer een blauwe lucht gesuggereerd en met straatlantaarns alom, gezellige winkeltjes en zo om de 50à100 meter was er een pleintje mét grote fontein en standbeelden van de griekse goden. Gewoon prachtig...
Ondertussen ging het met meneer zijn schoenen van kwaad naar erger. De zijkant hing nog maar met enkele draadjes vast dus de nood was vrij hoog. En als de nood het hoogst is...
Zo kwamen we via een roltrap die in een halve cirkel naar boven gaat, aan de "Tommy Bahama's". Daar vonden we belachelijk dure flipflops, maar was de dame van de winkel toch zo vriendelijk om ons de weg te wijzen naar "The walking company" waar ze zeker sandalen verkochten zoals die dat hij aanhad. En ja zenne! Met korting dan nog wel! Meteen zijn oude sandalen laten weggooien en hup naar de andere winkeltjes. "Hello Victoria 's secret". :D. Een uurtje later toch bevredigd (allez ikke toch, ken wat minder met zijn geplunderde kredietkaart) de winkel buitengekomen en verder getrokken naar het volgende hotel;

4) Mirage:
Prachtige voortuin! Watervallen van hier tot in Tokyo! Wat we zeker ook nog willen doen : het dolfijnenhabitat & de secret garden. We begonnen echter onze klop te krijgen en wilden aan onze terugkeer beginnen, dus hebben we dit op onze "todolist " gezet voor een andere keer! Ook hopen we een keer de vulkaanuitbarsting te kunnen zien. Maar dat zal voor een andere dag zijn.

Dan zijn we de straat overgestoken om te voet terug te keren naar ons eigen hotel.
Aan de overkant:

5) Harrah's:
Niet echt de moeite. Vonden we nogal sec en niet wauw (zeker niet in vergelijking met de rest) maar wel een leuke, koele doorgang naar het hotel ernaast. 

6) Imperial Palace:
Spijtig genoeg gaat het over dit hotel, wat ook pure tijdsverspilling zou zijn geweest moesten we hier binnen zijn geweest. Dus was het een opluchting dat we nog eens een hotel tegenkwamen dat ons op de een of andere manier verraste:

7) Flamingo:
Op het eerste zicht leek ook dit hotel niet echt ne vette. Maar omdat we van onze vrienden hadden gehoord dat we eens wat verder moesten gaan zien, hebben we er toch de moeite voor gedaan. Binnengekomen liepen we door het casino en kwamen we aan de tuinen waar we echte flamingo's konden zien! Ook weer fantastische watervalletjes. Voor de rest konden we zien dat het zwembad een glijbaan heeft! Dit is het eerste hotel in las Vegas waar we dit zien!

8) Planet Hollywood:
We passeerden Bally's en Paris want deze hadden we hiervoor al eens eerder gezien en gingen binnen bij PH. Binnengekomen zien we een horde mensen bij elkaar staan. Ken wou persé gaan zien maar ik had echt geen zin in al die drukte + ik begon stilaan last te krijgen van mijn rug. Dus gingen we via de roltrap naar boven om daar even rustig te gaan zitten. Wat babbelen en ineens komt er daar een knappe blondine de roltrap af en passeert die ons op nog geen twee meter. Ze kwam mij bekend voor, maar mijne (onze) frang viel pas toen een bewakingsagent riep:  "good work Holly!". Het ging dus over Holly Madisson! 
Nadat Ken wat van de shock was bekomen, zijn we nog wat verdergeslenterd. Ken heeft eigenlijk ook een nieuwe portefeuille nodig voor al zijn centen. Dus gingen we met veel moeite nog even door het "miracle mile shopping center" om te zoeken naar ne goeie portefeuille voor meneer.

Daar werd ons natuurlijk weer iets aangesmeerd dat we ook hebben gekocht: een peeling gel. Nu hopen dat het werkt hè.

Geen hotelletjes meer maar gewoon naar ons hotel gewandeld om ons dan klaar te maken voor de show waar Ken al heel t verlof naar uitkeek: Fantasy. Ken vond hem natuurlijk fantastisch! Meer binnenkort...

Ondertussen is het dinsdagavond en hebben we vandaag dus ook nog vanalles gedaan. Ik hoop hier snel verslag van te kunnen maken maar ik ben nu kapot...

... More Soon ...

Geplaatst door Bride 14:26 Gearchiveerd in Verenigde Staten Reacties (0)

(Berichten 6 - 10 uit 17) « Pagina 1 [2] 3 4 »